طراحی سیستم هوشمند مبتنی بر بینایی ماشین برای تشخیص سایش لقی گیر روغنی

تشخیص به موقع خرابی قطعات حیاتی در موتورهای درونسوز یکی از عوامل کلیدی در افزایش عمر مفید موتور و کاهش هزینه های تعمیر و نگهداری است. در این پژوهش، یک سامانه هوشمند مبتنی بر بینایی ماشین برای تشخیص خرابی (سایش) لقی گیر روغنی طراحی و اجرا شده است. هدف از این سامانه، جایگزین کردن روشهای سنتی و پرهزینه بازرسی، مانند ماشین اندازه گیری مختصات (CMM) که برای اندازه گیری دقیق ابعادی قطعات به کار میرود، با روشی سریعتر، دقیق تر و کم هزینه تر است. داده های مورد استفاده شامل تصاویر رنگی قطعات سالم و معیوب است. پس از مرحله پیش پردازش شامل تغییر اندازه ، نرمالسازی و افزایش داده، برای طبقه بندی سالم/معیوب از شبکه رزنت 18 (ResNet18) و برای بخش بندی نواحی خرابی از یونت (U-Net) استفاده شد. سامانه پیشنهادی با استفاده از معیارهای دقت، بازخوانی، دقت مثبت و شاخصهای هم پوشانی ارزیابی گردید. نتایج نشان داد که مدل پیشنهادی در مقایسه با روشهای سنتی، ضمن افزایش دقت (بیش از %97.6 در طبقه بندی و ضریب دایس 0.721 در بخش بندی)، موجب کاهش زمان بازرسی تا بیش از %70 شد. همچنین مقایسه خروجی سامانه با ارزیابی کارشناسان انسانی، همخوانی بالایی را نشان داد، که بیانگر قابلیت اعتماد و دقت عملی سامانه است.