استخراج محدوده کاری مناسب عملگرها در موتور توربو gdi مجهز به vvt جهت شروع فرایند طراحی آزمون

کاهش کیفیت هوا و گرما یش زمین، سازندگان خودرو را نیز همانند بسیار ی از صنایع دیگر برآن داشته تا با افزایش بازده­ی موتورهای احتراق داخلی ، مصرف سوخت و تولید آلاینده­ها را کاهش دهند. این الزام در کنار تلاش برای کاهش اندازه موتورهای احتراق داخلی، منجر به هرچه پیچیده تر شدن آنها شده است. ضمنا عدم بهره ­مندی موتورهای بروز از کالیبراسیون مناسب، جز اتلاف هزینه و زمان برا ی طراحی و ساخت موتور، نتیجه ای در بر نخواهد داشت. لذا روش­های کالیبراسیون نیز بایستی همسو با توسعه موتورها، توسعه پیدا کند. باید توجه داشت که افزایش تعداد عملگرهای سامانه مدیریت موتور، افزایش تصاعدی زمان و هزینه نگاشت رایانه موتور را در پی دارد. یکی از راه های اولیه ولی در عین حال پراهمیت برای کم­ کردن زمان کالیبراسیون، تعیین محدوده عملکردی مناسب عملگرها و متعاقب آن تعیین محدوده برای متغیرهای کالیبراسیونی نظیر زاویه باز و بست سوپاپ­ ها ، زوایای فازهای محتلف پاشش و نسبت هرکدام از فازها به منظور کاهش تعداد آزمون های نگاشت در سطح موتور است. پژوهش حاضر در راستای توسعه­ی موتور های بنزینی پرخوران با قابلیت تزریق مستقیم سوخت و مجهز به سامانه زمان­بندی متغیر سوپاپ­ ها، به عنوان پیچیده ­ترین و بروزترین موتورهای داخل کشور، در شرکت تحقیق، طراحی و تولید موتور ایرانخودرو انجام شده است. در چنین موتورهایی استخراج محدوده کاری مناسب عملگرها جهت شروع فرایند نگاشت رایانه موتور و نیز افزایش سرعت و کیفیت امر کالیبراسیون، بسیار حائز اهمیت است. در صورت یکه محدوده کاری عملگرها به روش مناسبی محدود سازی نشود، انجام نگاشت بسیار پیچیده و زمان­بر یا حتی غیرممکن خواهد بود. در این پژوهش، متغیرهای نگاشت پایه موتور نظیر نسبت هوا به سوخت، زاویه جرقه، زمان بندی سوپاپ ها، زاویه پاشش سوخت، کسر جرمی فازهای پاشش و فشار پاشش در چندین موتور نسبتاً مشابه مورد مطالعه قرار گرفته و محدوده مناسب عملگرها از روی الگوبرداری و تحلیل بدست آمده است. برای این منظور، نقشه عملکردی موتور به سه ناحیه تقسیم شده است: ناحیه داخل چرخه رانندگی اروپا ، ناحیه دور پایین - بار بال و ناحیه دور بال. این ناحیه بندی منجر به مقید شدن محدوده و کاهش حالت محتمل برای انجام آزمون کالیبراسیون خواهد شد و دیگر نیازی به روبش همه نقاط کاری برای یافتن نقطه کاری بهینه نخواهد بود. به این ترتیب وسعت محدوده کاری عملگرها جهت آزمون های نگاشت تا %99 کاهش می یابد.